mały|Siedziba Wielkiej Loży Chile w Santiago. Wielka Loża Chile (hiszp. Gran Logia de Chile) – powstała 24 maja 1862 roku w Valparaiso. W 1906 jej siedziba i archiwa zostały zniszczone przez trzęsienie ziemi, wskutek czego siedzibę obediencji przeniesiono do Santiago. Została ulokowana w budynku swojej aktualnej siedziby – Klubie Republiki. Odegrała kluczową rolę w przyjęciu w 1920 roku Ustawy o obowiązkowym wykształceniu podstawowym. W 1947 roku była członkiem założycielem Międzyamerykańskiej Konfederacji Masońskiej, a w dwa lata później doprowadziła do przyznania kobietom praw wyborczych. W 2007 roku zrzeszała 207 lóż i 15 trójkątów.
Wielcy Mistrzowie Wielkiej Loży Chile Juan de Dios Gorbea (1862-1872) Francisco Javier Villanueva Godoy (1872-1873) Benicio Alamos González (1873-1875) i (1900-1902) Jose Miguel Fáez (1875-1877) i (1882-1884) José Francisco Vergara Echevers (1881-1882) Ramón Allende Padín (1884) Rafael Barazarte Oliva (1884-1886) Enrique Mac-Iver Rodríguez (1887-1894) Alejo Palma Guzmán (1894-1900) Buenaventura Cádiz Patiño (1902-1906) Víctor Guillermo Ewing Acuña (1909-1922) Luis Navarrete y López (1912-1922) Alfredo Melossi Hutchinson (1922-1924) Adeodato García Valenzuela (1924) Hector Boccardo Benvenuto (1924-1930) Armando Quezada Acharán (1930-1931) Eugenio Matte Hurtado (1931-1932)