Opublikował m.in. Rządy Repnina na Litwie 1794-1797 (Wilno 1938), rozprawa ta była podstawą habilitacjiMichał Kozłowski, Nauczyciel i wychowawca. O uczniach Stanisława Kościałkowskiego [w:] Stanisław Kościałkowski pamięci przywrócony, red. Małgorzata Dąbrowska, Warszawa–Łódź IPN 2016, s. 130-179 . Po II wojnie światowej zajmował się dziejami gospodarczymi Rzeczypospolitej w okresie nowożytnym. Był też autorem artykułów w Polskim Słowniku Biograficznym.
Pochowany na cmentarzu św. Jerzego w Toruniu.
Wybrane publikacje Istnieją dwie bibliografie prac Leonida Żytkowicza: K. Zielińska-Melkowska, Bibliografia prac Leonida Żytkowicza do roku 1975, „Zapiski Historyczne” 41 (1976), z. 3, s. 200-211 i K. Zielińska-Melkowska, Bibliografia prac Leonida Żytkowicza za lata 1933-1995, „Czasy Nowożytne” 9 (2000), s. 57-75. Zburzenie murów obronnych Wilna (1799-1805), Wilno: Magistrat m. Wilna 1933. Stosunki skarbowe W. Ks. Litewskiego w dobie insurekcji Kościuszkowskiej, Wilno 1935. Sfałszowana instrukcja Katarzyny II z r. 1794, Wilno 1936. Litwa i Korona w r. 1794, Wilno 1937. Ze stosunków Jasińskiego z Konfederacją Targowicką, Wilno 1938. Revisio bonorum episcopatus Wladislaviensis facta a.