Ernst Rüdiger Starhemberg (ur. 10 maja 1899 w Eferding, zm. 15 marca 1956 w Schuns) – polityk austriacki, przywódca Heimwehry, książę Starhemberg.
Pochodził ze znanej rodziny arystokratycznej. Jego matka (Franziska Stahremberg) była m.in. deputowaną do parlamentu Austrii, a także zastępczynią przewodniczącego Austriackiej Partii Chrześcijańsko-Społecznej.
W czasie I wojny światowej uczestniczył w walkach na froncie włoskim. Po wojnie rozpoczął studia oraz wstąpił do ochotniczej jednostki wojskowej Freikorps Oberland, z którą brał udział w walkach o Górę Św. Anny podczas III powstania śląskiego. Po rozwiązaniu oddziału zbliżył się do Adolfa Hitlera i w 1923 uczestniczył w jego nieudanym puczu monachijskim, później jednak stał się jego przeciwnikiem.
W 1929 został liderem prawicowej austriackiej organizacji paramilitarnej Heimwehr na terenie Górnej Austrii, rok później został jej wodzem (Bundesführer, pełnił tę funkcję do 1936). Popierał austrofaszystowską dyktaturę Engelberta Dollfussa. W 1934 został najpierw wicekanclerzem, potem ministrem bezpieczeństwa, a po śmierci Dolfussa stanął na czele Frontu Ojczyźnianego.