Jak się miało okazać, wybór tego dnia był bezbłędny, bowiem teren Ardenów spowiły wówczas mgły, a zachmurzone niebo i niski pułap chmur uniemożliwiły Amerykanom użycie lotnictwa w pierwszej fazie ofensywy niemieckiej.
Na przełomie 1944/1945 roku, w związku z wejściem do użytku automatycznych stacji pogodowych, Niemcy zaczęli odchodzić od budowy baz meteorologicznych. Wdrożone wówczas urządzenia, zwane WFS (Wetterfunkstation-See, pol. Morska meteorologiczna stacja radiowa), miały postać boi. Transportowane za pomocą U-Bootów, były stawiane w pobliżu wybrzeży Grenlandii i nadawały co pewien czas dane o warunkach pogodowych (temperaturze, sile i kierunku wiatru) w danym miejscu. Stacje te były trudne do wykrycia, o czym świadczy fakt, że wiele z nich nadawało sygnały jeszcze długo po kapitulacji III Rzeszy.
Przypisy
Bibliografia C. Whiting: Ostatni kontratak Hitlera. Amber, Warszawa 2007. I. Witkowski: Nieznane operacje służb specjalnych III Rzeszy. WIS-2, Warszawa 2007.
A Kategoria:Ocean Arktyczny Kategoria:Historyczne wydarzenia meteorologiczne