Jego relacje są przepełnione też opisami przyrody panującej na południu Europy. Można przypuszczać, iż rodzina Anonima wywodziła się z jednej z wyższych warstw społecznych z racji możliwości wysłania jednego z członków w podróż trwającą przynajmniej siedem miesięcy. Natomiast pochodzenie podróżnika można zawęzić to ziemi proszowskiej ze względu na wspomnienie tych terenów przez samego autora dziennika.
Uważnie obserwował, analizował i opisywał spotykane miejsca. Był człowiekiem wykształconym i posiadał obszerną wiedzę. Jedną z najbardziej charakterystycznych cech Anonima było ogromne oddanie wierze religijnej, którą wyniósł z rodzinnego domu. Wiedza teologiczna i liturgia kościelna to tematyka, z której posiadał największą wiedzę. Poszerzał znajomość kultu świętych w religii chrześcijańskiej. Wszelkie wydarzenia i kwestie związane z religią przyjmował jako prawdę, której nie dało się podważyć. Jego stosunek do innowierców był bardzo negatywny: okazywał im uprzedzenia i brak szacunku.