Anonim w głównej mierze zachwycał się infrastrukturą sakralną we Włoszech. Notatki są przepełnione informacjami dotyczącymi kościołów i świątyń. Jego pasję i wielkie oddanie wierze widać przy każdym fragmencie poświęconym religii. Spisywał wszystkie cuda, które miały miejsce w odwiedzanych przez niego miastach i wsiach. Przepisywał inskrypcje ze ścian i grobów, które odnajdywał sam lub wskazywali mu mnisi. Wszelkie dodatkowe informacje, które dodawał do swoich wspomnień, pochodziły z map, tekstów starożytnych i relacji mieszkańców. Informował krótko o instytucjach naukowych, które mijał po drodze. Z części dziennika wynika, iż jedynie wybrane miejsca opisał dość dokładnie: począwszy od podziału miast na dzielnice, kończąc na historiach, które były z nimi związane. Dodawał informacje o ludach wcześniej zamieszkujących opisywane tereny. W Messynie zanotował, iż miasto przepełnione jest szlachtą wyróżniającą się na tle innych: nie interesowali się bowiem jakimikolwiek formami rozrywek. Architekturę miejską opisał jako staroświecką i plugawą. Z kolei większość portów, do których dopływał, oceniał jako świetnie rozplanowane i wybudowane. Opisał m.in. okolice Katanii, pełne wiosek i folwarków, jako obfite winem, zbożem i owocami. Fortece i zamki określał mianem zaniedbanych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Anonima diariusz peregrynacji włoskiej, hiszpańskiej, portugalskiej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.