Berlinka nieposiadająca szpiczastego dziobu (kafy) była nazywana kogutem. W XIX wieku bardzo często użytkowana na wodach Wisły, Narwi (Szlak Batorego) i Bugu. Wincenty Pol w swojej pracy pt. „Rzut oka na północne stoki Karpat” (1851) pisał: Od Krakowa na Wiśle, a od Jarosławia na Sanie chodzą galary, szkuty, dubasy i berlinki.
Według pamiętników Zygmunta Glogera załadowana berlinka pod pełnymi żaglami potrafiła płynąć w górę Wisły z prędkością konia biegnącego kłusem.
Berlinka występowała na carskim herbie Łomży i guberni łomżyńskiej. mały|Plan berlinki (rekonstrukcja z 1880 r.)
Przypisy Piasecki A. Znalezisko wraka płaskodennego statku z Dębego gm. Nowy Dwór Mazowiecki Rocznik wsi mazowieckiej w Sierpcu 2011 nr 1 s. 23-33 Ossowski W. Przemiany w szkutnictwie rzecznym w Polsce. Studium archeologiczne. Gdańsk 2010 Szachtmajer K. Tabor wiślany Czasopismo Techniczne 1927 nr 17 s.275-279 Kategoria:Typy statków