elementy określające kształt i rozmiar orbity opisanej krzywą stożkową (elipsą, parabolą lub hiperbolą): mimośród (e) półoś wielka orbity (a) lub odległość perycentrum (q) elementy opisujące położenie płaszczyzny orbity w przestrzeni: inklinacja (i) długość węzła wstępującego oraz elementy opisujące orientację orbity w tej płaszczyźnie i położenie ciała na orbicie dla danej epoki: argument perycentrum lub długość perycentrum anomalia prawdziwa anomalia średnia (M) lub argument szerokości (u)
Elementy oskulacyjne W przypadku ruchu ciała w polu grawitacyjnym więcej niż jednej masy (np. Słońca i innych planet) rzeczywisty tor ruchu przestaje być krzywą stożkową. Jednak dla każdego punktu tego toru można wyznaczyć elementy orbitalne takiej (stycznej) orbity keplerowskiej, która w punkcie styczności będzie dokładnie odwzorowywała wektor położenia i prędkości ciała. Elementy te nazywamy elementami oskulacyjnymi. Ich wartości zmieniają się w czasie z powodu oddziaływań perturbacyjnych. Moment, na który zostały wyznaczone nazywany jest epoką oskulacjiMechanika nieba: wykład i ćwiczenia..
Zobacz też TLE wektory stanu orbitalnego
Przypisy
Kategoria:Orbity