Średniowiecze Pierwsze udokumentowane ślady osadnictwa Słowian na terenie Legnicy pochodzą z VIII w. Istniał tu już wtedy gród obronny. Legnica była centralnym grodem plemienia Trzebowian. Badania dendrochronologiczne dowodzą, że w czasach panowania Mieszka I zbudowano tu około 985 roku nowy gród w formie tzw. „grodu piastowskiego” (jednocześnie wraz z budową grodów we Wrocławiu i Opolu). Nazwa miasta pojawiła się po raz pierwszy w dokumencie pisanym Bolesława Kędzierzawego, zwierzchniego księcia Polski, w 1149. W XII w. istniała tu kasztelania, źródła z pocz. XIII w. wymieniają kasztelana Stoigniewa. U podnóża piastowskiego zamku, dzięki nadanym prawom magdeburskim zaczęło rozwijać się prężnie miasto. Tutaj krzyżowały się szlaki handlowe średniowiecznej Europy – z Niemiec, poprzez Wrocław i Kraków do Kijowa oraz z Wielkopolski na Południe. Usytuowanie sprzyjało osadnictwu oraz rozwojowi handlu i rzemiosła.
W 1241 pod Legnicą obok obecnej miejscowości Legnickie Pole rozegrała się bitwa z Mongołami (bitwa pod Legnicą).