Rząd Solomona Kryma działał do kwietnia 1919 roku, kiedy to Krym zajęła na krótko Armia Czerwona, proklamując Socjalistyczną Radziecką Republikę Krymską, której komisarzem został Dmitrij Uljanow (młodszy brat Lenina). Był to koniec Krymskiej Republiki Ludowej.
W maju 1919 Armia Ochotnicza odzyskała swoje pozycje i wyparła bolszewików z Krymu. Biali byli przeciwni jakiejkolwiek odrębności Krymu i przesladowali tatarską inteligencję.W kwietniu 1920 roku Anton Denikin zrzekł się dowództwa i wyjechał za granicę, a jego następcą został Piotr Wrangel, traktujący Krym jak podbite terytorium. Rządził on do listopada 1920. Właśnie 12 listopada 1920 Armia Czerwona przerwała umocnienia na Przesmyku Perekopskim, i rozpoczęła zajmowanie Krymu. Rozpoczęła się szybka ewakuacja rosyjskich oficerów, kupców i urzędników wraz z rodzinami – w ciągu kilku dni wyjechało około 170 tysięcy ludzi.
Przejęcia władzy przez bolszewików Po ostatecznym zajęciu Krymu przez Armię Czerwoną rozpoczął się masowy terror Czeka. Terrorem kierował Krymski Komitet Rewolucyjny z Belą Kunem i Rozalią Ziemliaczką na czele.