Wojna polsko-bolszewicka W czasie wojny polsko-bolszewickiej w połowie 1920 w czasie ofensywy Armii Czerwonej PPS współtworzył Rząd Obrony Narodowej i uczestniczył w obronie kraju. Napiórkowski 13 lipca 1920 wstąpił do Wojska Polskiego. W randze porucznika – trafił najpierw do 1 pułku szwoleżerów, a potem do 108 pułku ułanów w VIII Brygadzie Jazdy. Jak ustalił Marek Gałęzowski, wbrew informacji z Polskiego słownika biograficznego, powtórzonej też w innych biogramach Napiórkowskiego, nie poległ 18 sierpnia pod Ciechanowem, lecz dwa dni wcześniej został ciężko ranny w tej bitwie, zmarł zaś 18 sierpnia 1920 r. w szpitaluIbidem, s. 43.. Na wniosek Związku Polskich Posłów Socjalistycznych, Kancelaria Sejmu poszukiwała informacji o losach Napiórkowskiego. Wiadomość o śmierci dotarła do Sejmu 28 października 1920 Marszałek Sejmu Wojciech Trąmpczyński, otwierając posiedzenie w dniu 29 października 1920 poświęcił swe wystąpienie Napiórkowskiemu stwierdzając, zginął jak żył, w sumiennym spełnieniu obowiązku wobec Ojczyzny. Jego piękna karta życiowa nieodłącznie pozostanie związana z historią pierwszego Sejmu PolskiegoEugeniusz Ajnenkiel, Aleksander Napiórkowski, „Niepodległość” Tom XI, Zeszyt 3(29) z 1935, s.