Zrzesz Kaszëbskô (Kaszubska Więź) – najważniejsze czasopismo ruchu kaszubskiego, wychodzące pod tym samym tytułem w latach 1933–1939, 1945–1947 i 1992–1993. Skupiało wokół siebie kaszubskich działaczy społecznych, politycznych i kulturalnych, twórców i publicystów, reformatorów języka i pisowni kaszubskiej oraz kreatorów nowoczesnej idei kaszubskiej.

Historia Pierwszy numer „Zrzeszy Kaszëbskiej” ukazał się z datą 5 kwietnia 1933 r. w Gdyni. Założycielem jej był Aleksander Labuda, działacz Zrzeszenia Regionalnego Kaszubów, w pierwszych latach istnienia pisma najważniejsza postać kręgu „zrzeszińców”, skupionego wokół idei odrodzenia kulturalnego i społecznego Kaszub. „Zrzesz” miała tę ideę propagować, skupić i promować lokalną inteligencję oraz ożywić język kaszubski. Była drukowana częściowo po kaszubsku, w pisowni swoistej dla „zrzeszińców”, inspirowanej przez pomysły Aleksandra Majkowskiego.

W pierwszych miesiącach „Zrzesz Kaszëbskô” ukazywała się 2 razy w tygodniu, po czym stała się dwutygodnikiem, a od 1936 roku drukowano ją jako miesięcznik. Od siedemnastego numeru siedzibę redakcji przeniesiono do Kartuz. W latach 1934–1935 ukazały się łącznie tylko cztery numery pisma. Ostatni numer pierwszej edycji wyszedł w sierpniu 1939 r. Wydano ich ok. 120.