Na wyposażeniu Armii Czerwonej znajdowały się także tankietki przejęte po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku. Zdobyte przez Niemców egzemplarze zostały przebudowane na ciągniki artyleryjskie lub sprzedane do Chorwacji, gdzie prawdopodobnie używała ich Redarstvena Straža. Część stosowana była przez wojska Luftwaffe do ochrony lotnisk, do działań przeciwpartyzanckich lub jako podwozia makiet ćwiczebnych. 7 sztuk TKS zostało wcielonych do węgierskiej armii po rozbrojeniu i internowaniu polskich żołnierzy. 1 tankietkę też zdobyli Amerykanie w 1944 na wojskach niemieckich.
Wersje TK-S – od 1933 zbudowano 280 szt. TK-S z działkiem 20 mm – ok. 23–25 wozów przezbrojono przed 1939 TK-S na prowadnicy szynowej – około 30 wozów wyposażono w prowadnice szynowe, umożliwiając używanie ich jako drezyny C2P – nieuzbrojony lekki ciągnik artyleryjski – zbudowano ok. 200 szt.
Modele eksperymentalne: TKS-D – z działkiem 37 mm Bofors – 2 szt. (działo samobieżne) TK-SB (TK-S-B, TKS-B) – 1 szt., tzw. wersja z bocznymi sprzęgłami, zastosowano nowy most napędowy i sprzęgła boczne.