Man, 1902)
Trzeba zauważyć, że choć utwór wydaje się być typowym przykładem andamańskiej poezji, to słowa i struktura zdania zostały w niej nieco skrócone lub postawione w odwrotnym szyku, celem uzyskania pożądanego efektu rytmicznego.
Drugim przykładem jest część mitu stworzenia w języku oko-dżuwoi, przypominająca historię Prometeusza: Kuro-t’on-mik-a Mom Mirit-la, Bilik l'ôkô-ema-t, peakar at-lo top – czike at laicze Lecz-lin a, kotik a ôko-kodak-czine at-lo Karat-tatak-emi-in. Dosłownie: „Kuro-t’on-mik-w Pan Gołąb, Bóg _-spać-ł, drewno ogień-z kradzenie – był ogień sędziwemu Lecz-do on, wnet on -ogień-robić-ł ogień-z Karat-tatak-emi-na” Tłumaczenie (Portman): Pan Gołąb skradł żar w Kuro-t’on-mika, gdy spał Bóg i dał ów żar, sędziwemu Leczowi, który wnet rozpalił ogień na Karat-tatak-emi.
Przypisy
Bibliografia
Abbi, Anvita. Endangered Languages of the Andaman Islands. Niemcy: Lincom GmbH 2006.
Das Gupta, D., i SR Sharma. A Handbook of the Önge Language. Anthropological Survey of India: Calcutta 1982. Blevins, Juliette. 2007. A long lost sister of Proto-Austronesian?