W 1953 został wybrany prezesem Polskiego Towarzystwa Matematycznego (funkcję tę pełnił przez dwie kadencje, do 1957), a w 1969 został członkiem honorowym PTM. Od 1957 do 1972 był ponownie delegatem Polski w Międzynarodowej Komisji Nauczania Matematyki (International Commission on Mathematical Instruction, ICMI), a w latach 1963–1966 był wiceprezesem Komitetu wykonawczego ICMIA.G. Howson, 75 lat International Commission on Mathematical Instruction, Roczniki Polskiego Towarzystwa Matematycznego, Seria II: Wiadomości Matematyczne 26 (1985), s. 222.. W roku 1974 otrzymał tytuł doktora honoris causa Politechniki Warszawskiej. Od 1951 był członkiem Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.
Zmarł w Warszawie. Został pochowany 17 grudnia 1983 na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 21F-1-1).
Życie prywatne Od 3 stycznia 1916 żonaty z Bianką Filippini (zm. 1951), mieli syna Witolda.
Osiągnięcia naukowe W 1935 udowodnił twierdzenie o przybliżaniu punktów ekstremalnych zwartego zbioru wypukłego w przestrzeni euklidesowej punktami eksponowanymiS. Straszewicz, Über exponierte Punkte abgeschlossener Punktmengen, Fund.