Centrum stanowił Dolny Rynek – dzisiejszy plac Franciszka Smolki, przy którym do wielkiego pożaru w 1808 wznosiły się kościół filialny św. Anny oraz miejski szpital. Wraz z kolejnymi zakładami przemysłowymi zabudowywały się dzisiejsze ulice 11 Listopada, Barlickiego i Cechowa, a także rejon placu Garncarskiego (dziś Chrobrego). Według spisu kościelnego z 1823 na Dolnym Przedmieściu mieszkało 2 193 osób, co stanowiło 30,8% wszystkich mieszkańców Bielska. thumb|left|Kamienica Kałuży thumb|Przemysłowa część Dolnego Przedmieścia (na lewym brzegu) około 1915 Przy wydzieleniu Żywieckiego Przedmieścia z Górnego w 1824 doszło jednocześnie do poszerzenia granic przedmieścia Dolnego, do którego zaczęto zaliczać od tej pory również teren ogrodu zamkowego (Aleje Sułkowskiego) i teren po wschodniej stronie ulicy Pastornak (dziś 1 Maja), na którym wzniesiono później gmach teatru. Bielski Syjon usytuowany był na pograniczu Dolnego i Górnego Przedmieścia. Do najstarszych zachowanych zabytków architektury na Dolnym Przedmieściu należą późnobarokowa kamienica Kałuży na placu Chrobrego 1, dawny zajazd na rogu ulic 11 Listopada i Barlickiego oraz tzw.