Jan Spyra, ps. "Lech", "Sablik", "Szpada" (ur. 1 czerwca 1900 w Dębieńsku, zm. 1961) – powstaniec śląski, żołnierz AK, w dwudziestoleciu międzywojennym funkcjonariusz Straży Celnej.
Urodził się w rodzinie Józefa i Emilii z d. Piecha. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Zaborzu. Po ukończeniu szkoły podjął pracę w koksowni.
Powstania śląskie Po zakończeniu I powstania śląskiego musiał uciekać do Poznania, gdzie przeszedł szkolenie w szkole podoficerskiej w 7 Dowództwie Okręgu Generalnego. Ukończywszy szkolenie wrócił na Śląsk, by wziąć udział w pracach komisji plebiscytowej w Łagiewnikach, a następnie w III powstaniu śląskim.
Okres międzywojenny Po zakończeniu powstania został przeniesiony do Straży Celnej w woj. poznańskim, by w 1922 ponownie wrócić na Śląsk i objąć stanowisko kierownika placówki Straży Celnej w Łagiewnikach. W latach 1927–1937 Spyra pełnił funkcję kierownika Oddziału Gospodarczego Śląskiego Okręgu Straży Granicznej w Katowicach, zastępcy kwatermistrza i płatnika. Od 1 października 1937 w stopniu starszego przodownika pełnił obowiązki komendanta komisariatu Straży Granicznej w Orzeszu.