W latach 1935–1936 odbył służbę wojskową. Ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu (X rocznik) i odbył praktykę w 9 Pułku Ułanów Małopolskich w Trembowli. Po zwolnieniu z wojska przeniósł się do Warszawy, gdzie odbył praktykę zawodową w miejscowej Izbie Rolniczej. Działał w tym okresie w warszawskim kole „Odrodzenia”. W 1937 osiadł w majątku Kolińce (powiat tłumacki). Powołał do życia Kółko Rolnicze w Trembowli, prowadząc w nim następnie działalność oświatową, a w Kolińcach pobudował okazały dom; założył też rodzinę, poślubiając w październiku 1938 Teresę Wandę Sokołowską, także działaczkę „Odrodzenia”. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1938 i 8. lokatą w korpusie oficerów rezerwy kawalerii.
W obliczu zagrożenia wojennego w sierpniu 1939 zmobilizowany został do 9 Pułku Ułanów Małopolskich i wyznaczony na stanowisko dowódcy I plutonu w 4. szwadronie. Poległ 19 września 1939 w walkach w Puszczy Kampinoskiej.