Dzięki zwycięstwu nad Burgundią, Szwajcarzy znacznie podnieśli swoje znaczenie. W roku 1499 w wyniku reform Maksymiliana jeszcze raz stanęli do walki w wojnie szwabskiej. Wartość szwajcarskiego żołnierza: pikiniera i halabardnika znana była w całej Europie, dzięki czemu był on często wykorzystywany jako najemnik przez inne państwa. Siła piechoty i jej taktyki w starciu z kawalerią przyczyniła się do dalszego rozwoju ręcznej broni palnej w XVI w.
Bibliografia Henri Dubois: Charles le Temeraire. Fayard 2004. Klaus Schelle: Karl der Kuehne: Burgund zwischen Lilienbanner und Reichsadler. Magnus. Essen 1976. Claudius Sieber-Lehman: Spaetmittelalterlicher Nationalismus: Die Burgunderkriege am Oberrhein und in der Eidgenossenschaft. Vandenhoeck & Ruprecht, Goettingen 1995. Richard VAughan: Charles the Bold: The last Valois Duke of Burgundy. Woodbridge 2002.
Kategoria:Historia Burgundii szwajcarsko-burgundzka szwajcarsko-burgundzka szwajcarsko-burgundzka