Poniatowskiego) 1765–1766 – Jakub Psarski (rezydent, w Rosji do 1772) czerwiec 1766 – styczeń 1767 – Franciszek Rzewuski (i sekretarz Maurycy Glayre) 1767–1772 – Jakub Psarski (rezydent) 1771 – Franciszek Ksawery Branicki 1767 – styczeń 1776 – Antoni Augustyn Deboli styczeń – luty 1776 – Ignacy Kluczewski (chargé d’affaires) luty 1767–1792 Antoni Augustyn Deboli
Po rozbiorach stosunki dyplomatyczne w ograniczonym zakresie zostały nawiązane w 1918 po traktacie brzeskim pomiędzy rządem bolszewickim a Radą Regencyjną Królestwa Polskiego.
Królestwo Polskie 1918 – Aleksander Lednicki (minister pełnomocny – przedstawiciel Rady Regencyjnej Królestwa Polskiego przy rządzie Rosyjskiej Federacyjnej Republiki Radzieckiej (RFSRR)) 1918 – Ludwik Darowski (j.w.)
II Rzeczpospolita II Rzeczpospolita w czasie trwania wojny polsko-bolszewickiej nie uznawała (podobnie jak wszystkie państwa Ententy) rządu bolszewików w Rosji i Rosyjskiej Federacyjnej Republiki Radzieckiej (RFSRR). Wzajemne uznanie rządów Polski i Rosji Sowieckiej nastąpiło w traktacie pokojowym zawartym 18 marca 1921.