Page 104..
Rewolucja francuska thumb|Zwolennicy Kultu Rozumu przejmują katedrę w Strasburgu i przekształcają ją w „” W czasie rewolucji francuskiej część jej uczestników uważała, że nowa Francja powinna być państwem ateistycznymMcGrath Alister E., The Twilight of Atheism: The Rise and Fall of Disbelief in the Modern World, Doubleday Religious Publishing Group, 2007.. Był to efekt poglądów krytycznych wobec religii, w szczególności chrześcijaństwa. Zdaniem niektórych rewolucjonistów, takich jak Anacharsis Cloots, wiara była reliktem starych czasów i wobec rozwoju nauki przestała być potrzebna. Innym zwolennikiem ateizmu i walki z religią był radykalny działacz rewolucyjny Jacques-René Hébert. Był on jednym z promotorów ateistycznego Kultu Rozumu. W wyniku między innymi jego działalności kult ten został ogłoszony przez rząd republikański oficjalnym wyznaniem państwowymFremont-Barnes, Gregory, Encyclopedia of the Age of Political Revolutions and New Ideologies, 1760–1815, Greenwood Publishing Group, 2007.. Później jednak wycofano się z tego i za obowiązujący uznano deistyczny Kult Istoty Najwyższej, czym odżegnano się od ateizmu państwowego. Jednak po upadku Robespierre’a nastąpił powrót do „religii cywilnej”, co według jednego z komisarzy Dyrektoriatu oznaczało, że prawo jest religią cywilną.