Antoni Towiański, ros. Антон Иосифович Товянский – Anton Iosifowicz Towianski (ur. 4 lutego 1857 w Kownie, zm. 12 marca 1924 w Warszawie) – generał major piechoty Armii Imperium Rosyjskiego i generał brygady Wojska Polskiego.

Życiorys Kształcił się w Kownie. Ukończył Szkołę Junkrów w Czugajewie i Oficerską Szkołę Piechoty w Oranienbaumie k. Petersburga. W 1877 roku podporucznik i oficer zawodowy piechoty rosyjskiej. Po promocji wysłany na front turecki do Bułgarii. Odznaczył się w walkach i awansował. Pułkownik z 1904 roku i dowódca 128 pułku piechoty 60 Dywizji Piechoty, w czasie wojny rosyjsko-japońskiejОбщий список офицерским чинам русской императорской армии. Составлен по 1-е января 1909 г. s. 379 i 410 figuruje dwóch pułkowników o tym sam imieniu, nazwisku i otczestwie. Pierwszy pełnił służbę w 11 Wschodniosyberyjskim Pułku Strzelców we Władywostoku, a drugi w 9 Pułku Strzelców w Żmerynce na Ukrainie..

W okresie I wojny światowej na stanowiskach dowódczych na froncie niemieckim: dowódca brygady, później dywizji piechoty. 11 listopada 1914 roku został awansowany na generała majora ze starszeństwem z 13 sierpnia 1914 roku. Od 21 sierpnia 1915 roku pozostawał w rezerwie oficerskiej przy Sztabie Mińskiego Okręgu Wojskowego.