Stwierdzono, że skunksy posiadają większą liczbę chromosomów (50) niż obecne łasicowate (30-44).
Analiza porównawcza teledu, surillo i skunksów z borsukami, kunami, rosomakiem, ryjonosem i balizaurem wykazała, że trzy pierwsze wymienione gatunki cechują się wyraźnie prymitywniejszą budową mózgu.
Ostatecznie analiza DNA ssaków drapieżnych zweryfikowała ten podział. Skunksy okazały się blisko spokrewnione z borsukami z rodzaju fetornik, ale takie grupy zwierząt jak szopowate (Procyonidae), borsuki (Melinae) i Taxidiinae, wydry (Lutrinae) i łasice (Mustelinae) są bliżej ze sobą spokrewnione niż każda z tych grup ze skunksamiDragoo J.W. Honeycutt R.L. 1997. Systematics of Mustelid-Like Carnivores. J. Mammal., 78(2): 426–443:
Fragment drzewa filogenetycznego ssaków drapieżnych z podrzędu psokształtnych (Caniformia)Wilson, D.E.; D.M. Reeder (EDS). 1993. Mammal species of the world: a taxonomic and geographic reference. Second ed. Smithsonian Institution Press, Washington, D.C., 1206 s..
Występowanie Większość gatunków występuje w Ameryce Północnej i Południowej – od południowej Kanady po Argentynę. Mydaus spp. występują w Indonezji i na Filipinach.