Od 1902 był we władzach Towarzystwa Metalurgicznego i mieszkał wtedy głównie w Petersburgu, nadal jednak zarządzając hutą w Kamienskoje. W 1902 roku został także założycielem i prezesem syndykatu Prodoamet, kontrolującego przemysł metalurgiczny na południu Rosji i w Królestwie Polskim. W 1906 roku został członkiem komitetu wykonawczego założonego przez Józefa Ziemackiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół Polski”.
W 1897 roku zakupił majątek w Chodowie, znajdującym się wówczas w powiecie kutnowskim. W 1906 roku wybudował we wsi szkołę elementarną, w tym samym roku przeznaczył ponad 7 tysięcy rubli na budowę szkoły średniej w Kutnie.
Na początku 1914 roku poważnie zachorował. 1 lipca 1914 roku zrezygnował ze stanowiska dyrektora zarządzającego dnieprowskiej spółki. Po śmierci jego zwłoki przewieziono pociągiem ekspresowym do Chodowa, gdzie został pochowany w przykościelnym, rodzinnym grobowcu. W dniu pogrzebu w warszawskim kościele św. Krzyża biskup Kazimierz Ruszkiewicz odprawił nabożeństwo żałobne w jego intencji.
Odznaczenia Został odznaczony Orderem Świętego Włodzimierza IV klasy i belgijskim Orderem Leopolda II II klasy.