Bitwa pod Vlaardingen i jej następstwa Dirk III zbudował swoją twierdzę w Vlaardingen. Nie miał zezwoleń na utrudnianie handlu w jakikolwiek sposób, ale ostatecznie zignorował zdanie cesarza nakładając cła. Kupcy z miasta Tiel zaniepokojeni wysłali wiadomość do cesarza o aktach przemocy ludzi Dirka III przeciwko nim. Cesarz postanowił skończyć panowanie Dirka III i przekazać jego ziemie biskupowi Utrechtu. W tym celu wysłał do Vlaardingen swe wojska. Jego armia przegrała i bitwa pod Vlaardingen okazała się zwycięstwem Dirka III. Po zwycięstwie Dirk III zatrzymał swoje ziemie i kontynuował pobieranie ceł. Jednakże od tego czasu rozpoczęła się długotrwała wojna między hrabiami Holandii a biskupami Utrechtu, której ofiarą padł m.in. syn Dirka III – Floris I Holenderski.

Po śmierci Dirka III w 1039 roku cesarskie wojsko kilka razy próbowało odzyskać ziemie znajdujące się w posiadaniu fryzyjskich hrabiów. Potężny Robert I Fryzyjski pomógł Dirkowi V, prawnukowi Dirka III i jego własnemu pasierbowi zatrzymać Fryzję dla hrabiów.

Sądzi się, że Dirk III udał się na pielgrzymkę do Ziemi Świętej, stąd jego pseudonim "Hieroslomita".