Tomasz Oskar Sosnowski (ur. 12 października 1810 w Nowomalinie na Wołyniu, zm. 27 stycznia 1886 w Rzymie) – polski rzeźbiarz.
Syn Stanisława i Kastyldy. Ukończył Liceum Krzemienieckie. Był uczestnikiem powstania listopadowego. W latach 1833–1835 kontynuował naukę w Warszawie. Uczył się rysunku u Antoniego Blanka a rzeźby u Pawła Malińskiego. Następnym etapem rozwoju artysty były studia w Berlinie pod kierunkiem Christiana Raucha i w Rzymie w pracowni Pietro Teneraniego. W roku 1843 przyjechał do Warszawy, by po trzech latach wyjechać do Rzymu. Tutaj został profesorem rzeźby w Akademii św. Łukasza. Na emigracji pozostał do końca życia.
W 1859 roku otrzymał od papieża Piusa IX Order Świętego Grzegorza WielkiegoLechosław Lameński, hasło: „Tomasz Sosnowski”, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XL, Warszawa-Kraków 2000–2001, s. 600..
Twórczość Całą twórczość Sosnowskiego określić można jako neoklasycystyczną. W treści rzeźb można jednak odnaleźć elementy romantyzmu, a w twórczości portretowej realizmu.
W dorobku artysty dominują dzieła o tematyce religijnej: