Tryb potencjalny (także łac. modus potentialis) – w językoznawstwie: tryb zbliżony do trybu życzeniowego, wyrażający możliwość zaistnienia jakiejś sytuacji (w sensie prawdopodobieństwa). Występuje w niewielu językach, m.in. w niektórych językach ugrofińskich. Przejawia tendencję do zanikania.
Język fiński Tryb potencjalny tworzy się dodając partykułę -ne- do formy bezokolicznika (i uwzględniając asymilacje i inne zjawiska morfologiczne), a następnie końcówki osobowe.
Odmiana czasownika olla (być) w trybie potencjalnym czasu teraźniejszego:
minä lienen me lienemme sinä lienet te lienette hän lienee he/ne lienevät
Formę te tłumaczymy: może jestem, może jesteś itd.
Odmiana czasownika olla (być) w trybie potencjalnym czasu przeszłego
minä lienen ollut me lienemme olleet sinä lienet ollut te lienette olleet hän lienee ollut he lienevät olleet
Forma ta tłumaczy się: może byłem, może byłeś itd.