Leczenie W leczeniu ostrych napadów obrzęku naczynioruchowego w niektórych krajach stosuje się koncentraty inhibitora składnika C1. Przed zabiegami operacyjnymi stosowane jest świeżo mrożone osocze lub androgeny.
W leczeniu przewlekłym (zapobieganie napadom) stosuje się atenuowane androgeny (danazol, stanozolol), poza tym kwas ε-aminokapronowy i traneksamowy – a w przypadkach o tle alergicznym leki antyhistaminowe, na przykład cetyryzynę, cynaryzynę oraz kortykosterydy.
Historia Nazwa obrzęk Quinckego pochodzi od nazwiska niemieckiego lekarza Heinricha Quinckego, który to schorzenie opisał w 1882 roku.
Przypisy
Bibliografia Dziedziczny obrzęk naczynioruchowy w serwisie medycznym emedicine.com . Magdalena Czarnecka-Operacz, Dorota Jenerowicz Obrzęk naczynioruchowy – aktualny stan wiedzy (cz. I), Alergia 2004 nr 4. Magdalena Czarnecka-Operacz, Dorota Jenerowicz Obrzęk naczynioruchowy – aktualny stan wiedzy (cz. II), Alergia 2005 nr 1.
Linki zewnętrzne
Strona internetowa Polskiego Stowarzyszenia Pomocy Chorym z Obrzękiem Naczynioruchowym Strona internetowa amerykańskiego stowarzyszenia obrzęku naczynioruchowego
Kategoria:Stany nagłe w medycynie Kategoria:Alergologia Kategoria:Choroby autoimmunologiczne