Gorączka krwotoczna z zespołem nerkowym (łac. febris haemorrhagica cum nephropathia; ang. hemorrhagic fever with renal syndrome; HFRS) – zbiorcza nazwa wprowadzona przez WHO w roku 1984 dla ostrej wirusowej choroby przenoszonej przez drobne gryzonie (wyjątkowo transmisję między ludźmi stwierdzono w Ameryce Południowej), wywołanej przez kilka serotypów hantawirusów.

Historia odkrycia Ostra, epidemiczna choroba charakteryzująca się gorączką, ostrą, zwykle ustępującą niewydolnością nerek, krwawieniami, w skrajnych przypadkach wstrząsem i śmiercią była obserwowana wśród żołnierzy (zarówno amerykańskich jak i koreańskich) w czasie wojny koreańskiej. Ocenia się, że zdiagnozowano chorobę u ok. 3000 amerykańskich żołnierzy, wśród których wystąpiła około dziesięcioprocentowa śmiertelność. Ta epidemia zainicjowała wieloletnie poszukiwania, zakończone w 1978 roku wyizolowaniem wirusa od jego zwierzęcego nosiciela, pospolitej myszy polnej (Apodemus agrarius). Autorami badań byli Karl M. Johnson i Ho-Wang Lee. Nazwano wirusa od miejsca pochwycenia gryzonia: okolic rzeki Haantan we wschodniej Korei wirusem rzeki Hantaan (Hantaan River virus). Od tego czasu odkryto wiele szczepów wirusa, tradycyjnie nazywane są od miejsc wyizolowania.