Zwycięzcy nie dali przeciwnikowi pardonu. Zabijali każdego rannego wroga, grabili i kaleczyli zwłoki. Niemalże wszystkie z rodzin szlacheckich ze Szlezwika-Holsztynu, popierające króla duńskiego, straciły kogoś bliskiego. Zwłoki szlachty pozostawiono niepochowane w przeciwieństwie do reszty poległych. Dopiero po dłuższych rozmowach zagwarantowano wszystkim pochówek. Królowi z otoczeniem ledwo udało się uciec, po zepchnięciu do wody wozów taboru. Wynik bitwy – zwycięstwo chłopów nad rycerstwem wzbudził sensację w całym kraju.

15 maja zawarto porozumienie pokojowe, gwarantujące Dithmarschen niezależność. Bitwa osłabiła znacznie króla, który rok później uległ łatwo Szwedom. Dopiero w 1559 powiat Dithmarschen został ostatecznie podbity.

Do źródeł mówiących o bitwie należy znaczna liczba ówczesnych pieśni ludowych. Także w Danii w pieśniach wspomina się o bitwie z Dithmarschen. Znanych jest łącznie 16 pieśni. 13 z nich pochodzi z Niemiec, dwie z Danii, jedną spisano po łacinie.

Bitwa do dzisiaj stanowi chlubny rozdział w historii Dithmarschen. W miejscu jej rozegrania powstał pomnik upamiętniający to wydarzenie.

Bibliografia Walter Lammers: Die Schlacht bei Hemmingstedt, Neumuenster 1953.

Kategoria:Bitwy w historii Niemiec Kategoria:Bitwy w historii Danii Bitwa pod Hemmingstedt Kategoria:Bitwy w XV wieku