Została ułożona symbolicznie i spalona zgodnie z analogicznymi obrządkami pogrzebowymi z północno-wschodniej Rusi. Odnaleziono też wykopy prowadzone przez Ludwika I.
Składanie zmarłych wewnątrz wczesnośredniowiecznej osady było w tym okresie prawdziwą rzadkością. W tym przypadku na pole kurhanowe przeznaczono sporą część grodziska. Kurhany były użytkowane między X a XII wiekiem. Prace archeologiczne prowadzone w Ryczynie dość istotnie zmieniły dotychczasowe hipotezy historyków na temat pierwszych wieków chrześcijaństwa na Śląsku. Badania wykazały, że w ryczyńskim grodzie religia Słowian rozwijała się jeszcze długo po oficjalnym zaprowadzeniu chrześcijaństwa. Nekropolię kurhanową ostateczne zniszczyli pod koniec XIV wieku brzescy dominikanie. W trakcie prac archeologicznych nie znaleziono też śladów grobów biskupów wrocławskich.
Legenda Według ryczyńskiej legendy, gdy mieszkańcy grodu musieli go na zawsze opuścić, postanowili zabrać dzwon z miejscowego kościoła. Dzwon zdemontowano z dzwonnicy, by załadować go na przygotowaną łódź i przetransportować do jednej z pobliskich wiosek. Jednak dzwon wyśliznął się mężczyznom z rąk i na zawsze zatonął.