mały Erwin Kazimierz de Mehlem (ur. 18 stycznia 1878 we Lwowie, zm. 21 listopada 1938 tamże) – generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys W 1895 ukończył szkołę realną we Lwowie, a cztery lata później Techniczną Akademię Wojskową (Oddział Artylerii) w Wiedniu. Od 1899 podporucznik i oficer zawodowy artylerii cesarskiej i królewskiej Armii. W 1914 awansował na kapitana. W czasie I wojny światowej walczył na froncie rosyjskim, rumuńskim i włoskim, jako dowódca baterii, dywizjonu i Pułku Artylerii Konnej Nr 6 K. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 1 lutego 1918.
Z dniem 1 listopada 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia majora i przydzielony do Dowództwa Artylerii WP w KrakowieDz. Rozk. Wojsk. Nr 9 z 28 stycznia 1919 roku, poz. 329 i 348.. 25 stycznia 1919 został zatwierdzony na stanowisku dowódcy 1 pułku artylerii ciężkiejDz. Rozk. Wojsk. Nr 11 z 1 lutego 1919 roku, poz. 403.. Do maja 1920 był kolejno dowódcą Stacji Zbornej i Uzupełnień Formacji Artylerii w Krakowie, szefem Wydziału Artylerii Dowództwa Okręgu Generalnego „Kraków”, sztabowym oficerem inspekcyjnym artylerii Dowództwa Okręgu Generalnego „Lublin”. Na froncie bolszewickim: maj 1920 - październik 1921 dowódca 14 pułku artylerii polowej wielkopolskiej i w zastępstwie dowódca XIV Brygady Artylerii.