Irxleben ucierpiało także podczas wojen napoleońskich w 1813 roku. 50 lat później mieszkańcy wznieśli pomnik ku pamięci ofiar, tzw. "Orła". Dzięki dobrze prosperującemu rolnictwu, przede wszystkim uprawie buraka cukrowego i cykorii około 1890 roku powstały we wsi cukrownia i suszarnia cykorii. Na przełomie wieków 3 nauczycieli nauczało 181 dzieci w ówczesnej szkole. W tym czasie Irxleben było też siedzibą kościelnej władzy nadzorczej szkoły. Do rozpoczęcia I wojny światowej miejscowość była typową wioską rolniczą. Znajdowało się tam kilka dużych gospodarstw, ale przeważały średnie i małe, co widać także obecnie. Wraz z rozwojem transportu i poczty wielu mieszkańców znalazło pracę w pobliskim Magdeburgu. Osiedle Oberwiesenstraße powstawało od 1926 do 1933 roku.
Podczas II wojny światowej miejscowość przyjmowała uchodźców, przede wszystkim z Nadrenii. W gospodarstwach rolnych pracowali robotnicy przymusowi i jeńcy wojenni. W 1945 na Irxleben zostało zbombardowane, co nie spowodowało jednak żadnych ofiar ani większych strat.