thumb|250px|right|Iwan Barabasz
Iwan Barabasz (ukr.: Іван Барабаш) (zm. 1648) – kozak rejestrowy, pułkownik czerkaski wojsk zaporoskich. Uczestnik wojen polsko-tureckich z początku XVII wieku, walczył pod Cecorą (1620) i pod Chocimiem (1621). Wierny Rzeczypospolitej, za zasługi w tłumieniu powstania Ostrzanina i Huni został mianowany pułkownikiem czerkaskim.
Miał być ojcem chrzestnym Bohdana ChmielnickiegoJerzy Samuel Bandtkie, Dzieje narodu polskiego, t. 2, Wrocław 1835, s.222.
Cieszył się dużym zaufaniem zarówno króla Władysława IV jak i starszyzny zaporoskiej. Wielokrotnie bywał na dworze królewskim z okazji koronacji, imienin króla, przywoził skargi kozaków na samowolę i ucisk starostów i magnatów ukrainnych. Barabasz miał odegrać ważną rolę w planowanej w tajemnicy, wojny z Turcją. Król widział w nim przyszłego hetmana zaporoskiego.
W latach 1646–1647 Barabasz oraz Eliaszeńko i Bohdan Chmielnicki spotykali się w tej sprawie z królem dwukrotnie. Na mocy tajnych instrukcji królewskich zaporożcy mieli zbroić się i przygotowywać do wojny oraz atakować czarnomorskie wybrzeża tureckie, liczba Kozaków rejestrowych miała wzrosnąć dwukrotnie (z 6 tys. do 12 tys.).