Okres od powstania osady do przekształcenia w miejscowość turystyczną (1186–1850) Pierwsze ślady osadnictwa na terenie wyspy Wolin pochodzą z epoki kamienia. Na okres ten datuje się odkryte w 1883 roku na obszarze miejskim Wolina oraz na południowo-zachodnich obrzeżach Międzyzdrojów w okolicach szlaku handlowego topory krzemienne.
Cztery lata później w tych samych miejscach odkryto przedmioty wyrabiane w epoce brązu: miecze oraz biżuterię, m.in. kabłąki. Znalezisko przekazano do szczecińskiego muzeum.
Pierwsze pisemne źródło na temat Międzyzdrojów pochodzi z końca XII wieku. Jest nim akt fundacyjny z 1186 roku, wydany przez księcia pomorskiego Bogusława I. Dokument dotyczy przyznania ziem kapitule katedry – terenu od okolic Lubina do jeziora Gardno, obejmującego powierzchnię około 1/3 zachodniej części Wolina. Katedra otrzymała ziemie należące m.in. do Wisełki, Laski, Trzciągowa, Zalesia oraz Kępieńca. Ze wszystkich wymienionych wsi najbliżej obecnego obszaru Międzyzdrojów leżą 2 ostatnie. Kępieńce nie istnieją obecnie jako samodzielny obszar administracyjny.