Międzyzdroje po II wojnie światowej thumb|left|240px|Pomnik poświęcony żołnierzom II wojny światowej Zgodnie z ustaleniami konferencji poczdamskiej osada przekazana została administracji polskiej. Międzyzdroje liczyły wówczas około 4000 mieszkańców, głównie ludzi starszych, kobiet i dzieci. Większość z nich została wysiedlona do Niemiec w latach 1946–1948. Z 675 budynków istniejących w 1939 roku wojnę przetrwało 561. Duży problem stanowiło zniszczenie linii kolejowej, łączącej miejscowość ze stałym lądem; oddano ją ponownie do użytku w 1948 roku. W 1936 roku, podczas spisu ludności, Międzyzdroje zostały uznane za miasto, czego skutkiem stało się wykonanie w 1946 roku na zlecenie kierownika referatu samorządowego wolińskiego starostwa pieczęci magistratu. Kierunek odbudowy miasta był związany z wczasowo-uzdrowiskową funkcją, jaką miał pełnić kurort. W 1946 roku powstał Państwowy Zarząd Uzdrowisk i Kąpielisk. W 1948 rozpoczęła działalność Komisja Uzdrowiskowo-Wczasowa, której zadaniem była troska o prawidłowy rozwój miasteczka. W 1951 roku powstało Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej. Zaczęto odtwarzać istniejącą wcześniej sieć usług. Starano się remontować istniejące obiekty usługowe, które tego wymagały. W późniejszym etapie prac rozpoczęto budowę nowych obiektów.