Koniec XIX wieku przypieczętował przemianę wioski w nadmorski kurort. Wybudowano nowe hotele i pensjonaty. W 1855 roku rozpoczęto zbiórkę funduszy na kościół parafialny, która zakończyła się w 1862 roku budową w południowo-wschodniej części miasta świątyni pod wezwaniem św. Piotra Apostoła. Międzyzdroje liczyły wówczas 439 mieszkańców. Na ich terenie mieściło się 125 domów i 77 budynków gospodarczych. W 1860 roku belgijski kupiec nazwiskiem Lojeune wybudował w pobliżu promenady dom zdrojowy z zespołem trzech willi. Założył również park zdrojowy. W 1879 roku całość posiadłości została wykupiona przez zarząd gminy. W 1884 roku powstało niewielkie molo. W latach 90. XIX wieku doszło do serii odczytów i publikacji informujących o właściwościach międzyzdrojskiego klimatu. Autorem publikacji był radca sanitarny, dr Oswald. Mieszkańcy, w darze wdzięczności za promocję miejscowości, jego nazwiskiem nazwali jedną z ulic.