Pomimo że podczas I wojny światowej Międzyzdroje nie doznały strat materialnych, okres ten przełożył się znacząco na spadek liczby kuracjuszy, co odbiło się w dochodach mieszkańców.
Rozwój miejscowości w okresie międzywojennym mały|240px|Międzyzdroje około 1936–1945 thumb|240px|Przedwojenna willa
Po zakończeniu I wojny światowej Międzyzdroje ponownie zaczęły się rozwijać. W dalszym ciągu rozbudowywano miejscowość, jednak z mniejszą dynamiką, niż przed wojną. Zwiększono zakres usług leczniczych. W 1924 zlikwidowano podział plaży na części dla kobiet i mężczyzn, otwierając jedno kąpielisko dla wszystkich. W 1927 roku Międzyzdroje rozbudowały się do około 100 hoteli i pensjonatów. Większość ośrodków posiadało aparaty telefoniczne i bieżącą ciepłą wodę. Przy promenadzie i ul. Zwycięstwa wybudowano pierwsze stacje benzynowe oraz zakłady naprawcze samochodów, motorów i rowerów. W pobliżu dawnego targu działał zakład wytwarzający i sprzedający sprzęt plażowy, głównie chroniące przed wiatrem wiklinowe kosze. Na przełomie lat 20. i 30. przeprowadzono kolejną akcję budowlaną w miasteczku. W latach 1926–1930 przebudowano i powiększono dom zdrojowy przy parku oraz dwa największe hotele Seeblick i Victorię. Oba hotele zachowały się do dziś jako Bałtyk i Posejdon. Wyznaczono nowe trasy spacerowe wzdłuż wydm.