Powrót do Estonii Po uwolnieniu Świadków Jehowy z zesłania służba bezpieczeństwa w dalszym ciągu starała się pozyskać wśród nich donosicieli. Pod koniec lat 50. i na początku lat 60. XX wieku w prasie oskarżano Świadków Jehowy o prowadzenie działalności kierowanej przez rząd Stanów Zjednoczonych oraz wysługiwanie się amerykańskim kapitalistom. W 1964 roku gdy Silver Silliksaar odmówił pełnienia służby wojskowej, został oskarżony o zdradę ojczyzny i skazany na karę więzienia. We wszystkich estońskich kinach wyświetlano propagandowy krótki film komunistyczne z jego procesu. Osoby odmawiające pełnienia służby wojskowej, trafiały zazwyczaj do więzień na dwa lub trzy lata. Jednak Jüri Schönberg, Taavi Kuusk i Artur Mikit zostali skazani dwukrotnie, a Artur Mikit w więzieniach spędził pięć i pół roku.
Na początku lat 60. fińskie Biuro Oddziału wyznaczyło Vilho Elorantę do utrzymywania systematycznych kontaktów z głosicielami w Estonii. Udało mu się nawiązać kontakt z Fanny Hietalą. Od tego czasu fińscy kurierzy udający turystów dwa, trzy razy w roku przekazywali korespondencję oraz literaturę na mikrofilmach do Estonii. Jednym z wielokrotnych kurierów był mieszkający w Stanach Zjednoczonych Hugo Kose junior, wnuk Martina Kose.