Pierwsi polscy mieszkańcy powojennego Wrocławia pochodzili głównie z centralnej i wschodniej Polski. Przybywający do miasta początkowo samowolnie zamieszkiwali w pustych mieszkaniach, pozostałych po wysiedlanych Niemcach lub opuszczanych w inny sposób. Najwięcej osób zamieszkało na Nadodrzu, w rejonie stosunkowo najmniej zniszczonym. Jednak pierwsi polscy mieszkańcy osiedlili się na Grabiszynku, w rejonie ulic Lwowskiej i Pereca, głównie z powodu bliskości komisariatu Milicji Obywatelskiej. Polska administracja zajęła się sprawami zamieszkania dopiero w drugiej połowie roku, kiedy napływ ludności do Wrocławia zwiększył się znacząco. Miasto nie było bezpieczne; wiele osób przyjeżdżało na „szaber” celem szybkiego wzbogacenia się i, jak to uzasadniano, wzięcia odwetu na Niemcach. W mieście działały również bandy różnych narodowości.
Zobacz też Historia Wrocławia po 1945 Kalendarium historii Wrocławia 1945–1948
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia Wrocławia po 1945 Kategoria:Migracje ludności Kategoria:Stosunki polsko-niemieckie Kategoria:Ziemie zachodnie i północne w Polsce Ludowej 1945–1946