Informatyka prawnicza – dziedzina nauki, której głównym przedmiotem badań są procesy gromadzenia, systematyzowania, przetwarzania (w tym aktualizowania) i wyszukiwania informacji o prawie przy pomocy komputera.
Historia informatyki prawniczej w Polsce W latach 60. XX w. rozpoczęto prowadzenie badań naukowych na temat gromadzenia, systematyzowania, przetwarzania i wyszukiwania informacji prawnej. Wtedy też pojawiło się określenie „informatyka prawnicza”. W Polsce określenie to po raz pierwszy zostało użyte przez Jerzego Wróblewskiego w 1970 w referacie zatytułowanym „Informatyka prawnicza – możliwości zastosowania cybernetyki”Rok później referat ten został opublikowany w Państwie i Prawie nr 3–4. Dyscypliną pokrewną, a zarazem nieco starszą od informatyki prawniczej, jest cybernetyka prawnicza.
Prekursorem i propagatorem obu tych dziedzin nauki był profesor Franciszek Studnicki, który w 1974 opublikował pierwszy w Polsce skrypt (poradnik) dotyczący systemów wyszukiwawczych w zakresie prawaFranciszek Studnicki: Wstęp do informatyki prawniczej. Automatyczne systemy wyszukiwawcze. Poradnik zawodowy, Lublin 1974, a w 1978 – podręcznik akademicki na ten tematFranciszek Studnicki: Wprowadzenie do informatyki prawniczej.