Beatrice Regina della Scala (ur. w 1333 w Sant’Angelo Lodigiano, zm. 18 czerwca 1384 Mediolanie), szlachcianka włoska, żona współrządcy Mediolanu Bernabò Viscontiego.
Życiorys 200px|right|thumb|Herb rodu della Scala Była córką Mastino II della Scala (1308–1351), pana Werony, Vicenzy, Padwy, Parmy, Brescii i Lukki. Jej matką była Taddea di Carrara. Beatrice miała trzech braci: Cangrande II (1332–1359), Cansignorio (1340–1375) i Paolo Alboino (1343–1375). Każdy z nich był panem Werony i Vicenzy.
27 września 1350 poślubiła, tak jak było przewidziane od 1345, Bernabò Viscontiego, który razem z braćmi Matteo i Galeazzo miał rządzić Mediolanem po stryju Giovannim. Od tego czasu Beatrice mieszkała w pałacu San Giovanni in Conca w Mediolanie. Wydała na świat piętnaścioro dzieci: Taddea (1351–28 września 1381), poślubiła księcia Stefana III Bawarskiego; Verde, (1352–1414), poślubiła Leopolda II Habsburga; Marco (1353–3 stycznia 1382), pan Parmy, w 1367 poślubił Izabelę Bawarską; Ludovico (1355–7 marca 1404), rządca i pan Parmy oraz Lodi poślubił Violante Visconti;