thumb|240px|Chata z okolic Krakowa, ok. 1905 r. thumb|left|380px|Krajobraz z ostem, Buzuluk ok. 1915 r. thumb|240px|Przed chatą, ok. 1910 r. thumb|240px|Mędrzec; rzeźba w drewnie gruszkowym, ok. 1930 r.

Ludwik Konarzewski senior (ur. 18 sierpnia 1885 w Wilanowie, zm. 2 października 1954 w Istebnej) – polski malarz, rzeźbiarz i pedagog artystyczny.

Życiorys Syn Stanisława Konarzewskiego, muzyka i kompozytora oraz Anny z MalinowskichZapis nr 153 w księdze parafialnej Parafii św. Anny w Wilanowie z dnia 27 VIII 1885 r.. Swoją edukację artystyczną rozpoczął w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie w 1905 r., w której malarstwa uczył się pod kierunkiem Ferdynanda Ruszczyca i Konrada Krzyżanowskiego, a zdobnictwa i meblarstwa artystycznego u Karola Tichego. Z powodu udziału w manifestacjach młodzieży przeciwko caratowi w związku z rewolucją w 1905 r. rok później musiał opuścić Warszawę i swego ojca, by znaleźć się w Krakowie, gdzie na podstawie listu od rodziny Leona Wyczółkowskiego, kontynuował studia plastyczne w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem między innymi: Józefa Mehoffera, Jana Stanisławskiego i jakiś czas też – Stanisława Wyspiańskiego oraz w zakresie rzeźby – Konstantego LaszczkiSłownik artystów polskich i obcych w Polsce działających (zmarłych przed 1966 r.) pod red.