Postacie te skrywają się we wszystkich ciemnych zakamarkach świata utworu, z którego nie ma ucieczki. Dylan dokonuje absurdalnego zabiegu, łącząc je w dziwaczne pary, jak np. seksofobiczna Ofelia i libertyński dr Filth (tłum. nieczystość), Einstein i zazdrosny mnich (w dyskusji z serii „nauka kontra religia”) itd. Zmienia także charaktery postaci.
Jednym z pewnych autobiograficznych elementów są „pocztówki z wieszania” (postcards of the hanging). 15 czerwca 1920 roku w Duluth (stan Minnesota) tłum białych ludzi zlinczował trzech Afroamerykanów: Eliasa Claytona, Elmera Jacksona i Isaaca McGhie, którzy przybyli do miasta jako pracownicy montujący cyrk John Robinson Show. 14 czerwca, na podstawie oskarżenia przez białego nastolatka, że zgwałcili oni jego dziewczynę, zostali aresztowani, chociaż natychmiast wydało się, że oskarżenie było kłamstwem. Dzień później wyciągnięto ich z więzienia i powieszono. Było wówczas w zwyczaju, że z takich wydarzeń robiono pocztówki, które następnie sprzedawano. Ponieważ dzieciństwo Dylana upłynęło właśnie w okolicy Duluth, zapewne natrafił na jedną z takich pocztówek.