W latach 1944–1946 kierował gimnazjum w Jaćmierzu, które sam stworzyłEdward Zając, Szkice z dziejów Sanoka. Część druga, Sanok 2000, s. 89.. W 1946 powierzono mu powołanie Liceum Pedagogicznego w Sanoku (w budynku szkoły im. Tadeusza Kościuszki w dzielnicy Posada), którego był założycielem i dyrektorem (mieściło się w obecnej Szkole Podstawowej nr 3 im. Tadeusza Kościuszki). W 1951 został z tej funkcji usunięty (formalnie zmuszony do złożenia rezygnacji) w ramach reperkusji za odmowę współpracy z funkcjonariuszami Urzędu Bezpieczeństwa. Był zatrzymywany i indagowany przez funkcjonariuszy UB. Został następnie przesunięty na etat nauczyciela; do 1956 do 1962 pełnił także funkcję zastępcy dyrektora w macierzystym Liceum Ogólnokształcącym Męskim w Sanoku. W okresie powojennym niekorzystnie układały się stosunki J. Stachowicza z ówczesnym dyrektorem Józefem Pohorskim. Józef Stachowicz był inicjatorem i współorganizatorem zjazdu koleżeńskiego z okazji 70–lecia pierwszej matury w gimnazjum, który odbył się w dniach 21–22 czerwca 1958Andrzej Romaniak, Sanok. Fotografie archiwalne – Tom II. Wydarzenia, uroczystości, imprezy, Sanok 2011, s. 226. (wzięło w nich udział 1300 osób). W komitecie organizacyjnym był przewodniczącym komisji wydawniczej. W publikacji pt.