Byli wśród nich także działacze młodego pokolenia mniejszości ukraińskiej i białoruskiej o zdecydowanie narodowo-niepodległościowej, a zarazem antykomunistycznej orientacji. W 1988 roku Towarzystwo „Pomost” zostało zarejestrowane jako stowarzyszenie. Jego dalsza działalność do końca PRL polegała głównie na organizowaniu odczytów i dyskusji, podjęto też próbę powołania oddziałów terenowych. W 1989 roku powołano oddział w Łodzi (przewodniczący Zbigniew Pruski), nieco później także w Krakowie (przewodniczący Andrzej Izdebski) i Olsztynie (przewodniczący dr Andrzej Borkowski). Podjęto też nieudaną próbę powołania oddziału w Białymstoku. Przez pewien czas po 1992 r. działał oddział w Sochaczewie (dr Zbigniew Gajewski). Nie udało się rozwinąć działalności wydawniczej na większą skalę, mimo prób podejmowanych w tym kierunku w 1989 roku. Pojawiło się jedynie efemeryczne wydawnictwo „Międzymorze”, które wydało 3 książki, w tym reprint „Słownika ukraińsko-polskiego i polsko ukraińskiego” Hrycaka i Kisielewskiego z 1930 r. Część nakładu słownika nieodpłatnie przekazano na Ukrainę.