W 880 najazd Normanów zniszczył poważnie cały region, w tym i opactwo, które, zrujnowane, zostało na kilka dziesięcioleci porzucone. W 929 biskup Fulbert nakazał odbudować klasztor i kościół (w randze bazyliki) po tym, gdy podobno na jego miejscu zdarzył się cud – św. Vincidien ukazał się ponad swoim grobem i wskazał drogę do domu zagubionemu w ruinach dziecku. I ten obiekt został zniszczony w dramatycznych okolicznościach przez grupę samowolnie działających żołnierzy księcia Normandii Ryszarda II, którzy wymordowali mnichów, by złupić bez przeszkód klasztorny skarbiec. Książę sfinansował odbudowę zabudowań i osobiście zwrócił zagrabioną sumę. Po reformie kluniackiej opactwo zostało siedzibą kanonii i otrzymało oficjalnie regułę św. Augustyna. W 1140 przeprowadzono pierwszą przebudowę opactwa, a w latach 1208–1221 całkowicie przekształcono jego styl na gotyk. W tej formie przetrwało ono kolejne 529 lat.