Towarzystwo Szkoły Białoruskiej (biał. Таварыства беларускай школы, TBS) – białoruska instytucja oświatowo-kulturalna działająca na wschodnich obszarach Polski w latach 1921–1937.
Historia Towarzystwo powstało 7 grudnia 1921 w Radoszkowiczach z inicjatywy Bronisława Taraszkiewicza, łącząc się z działającą krótko Wileńską Centralną Radą Szkolną. Jego siedzibą stało się Wilno. Początkowo działało jedynie na terytorium Litwy Środkowej, zaś po jej przyłączeniu do Polski w kwietniu 1922 stopniowo rozwinęło działalność na wszystkie białoruskie ziemie II RP. Statutowym celem organizacji było krzewienie i popieranie oświaty białoruskiej poprzez: zakładanie szkół ludowych, seminariów nauczycielskich, organizowanie kursów dla analfabetów, zakładanie szkół średnich i wyższych, tworzenie domów ludowych dla celów oświatowych, urządzanie odczytów i wykładów, wydawanie i rozpowszechnianie podręczników białoruskich oraz czasopism naukowych, udzielanie młodzieży szkolnej stypendiów, zapomóg i innej pomocy. Statut został jednak zatwierdzony przez polskie władze dopiero w 1926.