Na początku 1934 próbował z małym skutkiem odbudować wpływy na terenie województwa wileńskiego.
Próbując wzmocnić swoją pozycję Towarzystwo nawiązało współpracę z Białoruskim Instytutem Gospodarki i Kultury z siedzibą w Warszawie. Efektem porozumienia było wydanie wspólnych odezw skierowanych do ludności białoruskiej, nawołujących do przeprowadzenia tzw. plebiscytu szkolnego. Akcja na rzecz szkolnictwa białoruskiego przybrała wkrótce większe rozmiary. Nadzorował ją utworzony przez obie instytucje Sekretariat Szkolny. Kolejnym przejawem działalności było wydanie 16 czerwca 1936 przez Sekretariat jednodniówki „Za szkołę białoruską”, informującej Białorusinów o szykanach ze strony polskich władz szkolnych. Pismo zostało jednak skonfiskowane przez policję. Wszystkie te działania zaniepokoiły polskie władze. Uznały one, że obie instytucje tworzące Sekretariat działają pod wpływem czynników komunistycznych, zagrażając bezpieczeństwu publicznemu. W rezultacie w listopadzie 1936 dokonano rewizji w mieszkaniach wielu działaczy TBS, a w grudniu tego roku jego działalność została zawieszona.