poza sezonem lęgowym także Afganistan i północno-zachodnia część subkontynentu indyjskiego. A. melanopogon albiventris (Kazakov, 1974) – południowo-wschodnia Ukraina i południowo-zachodnia Rosja.
Morfologia Ten gatunek reprezentuje trzciniaki, a dokładniej trzciniaki prążkowane. Jest dość podobna do rokitniczki i wodniczki, ale u niej dominuje barwa rdzawo-brązowa i jasnobrązowa.
Długość ciała 12–13 cm. Masa ciała 8,5–13 g.
Ekologia i zachowanie thumb|250px|Śpiew tamaryszki nagrany we Włoszech Nie zasiedla „czystych” trzcinowisk, ale trzcinowiska z pałką i sitowiem. Odżywia się głównie małymi owadami jak krętaki. Czasami zjada też pająki. Niekiedy skład diety uzupełnia owocami wiśni (Prunus) i bzu (Sambucus).
250px|mały|Jaja z kolekcji muzealnej Podczas okresu godowego samiec wydaje dźwięki podobne do głosu trzcinniczka, a czasami pieśń przypominającą śpiew słowika rdzawego. Gniazdo jest zwykle uwite wśród suchych trzcin lub kępy wysokich turzyc. W zniesieniu 2–7 jaj, najczęściej 3–6. Wysiadywaniem i opieką nad pisklętami zajmują się oboje rodzice. Inkubacja trwa 13–15 dni, a pisklęta opuszczają gniazdo po około 12 dniach od wyklucia.